Naslov/Header

Dobrodošli na Blog horarne astrologije astrologa Nataše Karalić Koprivice. Ovaj Blog je posvećen veštini horarne astrologije koja je predstavljena u astrološkom stvaralaštvu i delima starih majstora horarne astrologije među kojima se posebno ističu: Klaudije Galen, Ibn Sahl, Mašalah, Ibn Ezra, Gvido Bonati, Ričard Sonders, Džon Gadburi i Vilijam Lili. Na ovom Blogu možete čitati tekstove o različitim temama iz oblasti horarne astrologije, kao i interesantne primere horarnih horoskopa iz prakse astrologa. Ukoliko ste zainteresovani i za teme iz oblasti natalne, elekcione i mundane astrologije, pozivamo vas da posetite Blog tradicionalne astrologije.

27 March 2010

Zodijak

Ekliptika, prividna godišnja putanja Sunca, predstavlja centralni deo zodijačkog kruga deleći ga na dva jednaka dela prema severnoj, odnosno, južnoj nebeskoj sferi. Ovaj veliki nebeski krug, svojom centralnom pozicijom prema zodijačkoj pozadini, simbolički odražava hijerahiju astrološkog kosmosa koji je zasnovan na platonističkom viđenju kosmičke hijerarhije koju čini 14 sfera, 7 sa gornje i 7 sa donje strane od centralnog Sunca. Prema astrološkom kosmološkom sistemu Sunce ne zauzima centralnu poziciju samo u odnosu na 6 vidljivih nebeskih tela već i u odnosu na nebo zvezda, koje mi danas prepoznajemo kroz vidljiva sazvežđa, zatim u odnosu na nebo bez zvezda koje nazivamo Zodijakom i u odnosu na dve najviše sfere kosmičke hijerarhije, sferu Božanskog Pijedestala i sferu Božanskog Trona. Ove četiri superiorne sfere direktno su vezane za tri niže sfere, tzv. planetarne sfere, astronomski određene prema udaljenosti planeta od Zemlje, odnosno, prema vremenu njhovog nebeskog obrta. Te tri niže suprasolarne sfere čine Saturn, Jupiter i Mars, u tradiciji poznate kao superiorne, muške planete. Njima u subsolarnom sektoru (delu ispod Sunca) korenspondiraju tri inferiorne planete, Venera, Merkur i Mesec. Ispod Meseca stoje najniže sfere elementala (ontološki elementi univerzuma) vatre, zemlje, vazduha i vode koje simetrijom i brojem korenspondiraju četirima najvišim sferama Fiksnih zvezda, Zodijaka, Trona i Pijedestala. Zodijak je 12. po redu sfera nebeske hijerarhije koja čini deo transcendentnog neba, potpuno izvan vidljivog kosmosa vremena i prostora u kome se kreću planete i zvezde vidljivih sazvežđja. Ova sferična forma je simbolička jer označava prelaz od astronomskog ka metafizičkom kosmosu i integralnoj kosmologiji. Nebo bez zvezda, nebo 12 zodijačkih kula, dakle, nije isto što i deo vidljivog neba koje pokrivaju zodijačka sazvežđa. U odnosu na njih Zodijak simbolizuje virtuelnu determinaciju nebeskog prostora iz kojeg se razvijaju sva moguća ljudska stanja u odnosu na koja pojedini znaci, rečeno savremenim jezikom, predstavljaju arhetipska mesta. Ova sfera prvog superiornog neba jeste primum mobile idejnog univerzuma dok su zvezdane i planetarne sfere vidljivog kosmosa, te elementalne sfere naše planete, podređene zakonima vremena i prostora.




Divergencija između dva velika nebeska kruga, nebeskog ekvatora i solarnog ciklusa (ekliptike), simbolizuje narušavanje ravnoteže u poretku manifestacije kosmosa. Četiri nebeske tačke (ekvinociji i tropici) određuju tako zodijačko elementalno četverstvo koje predstavlja suštinu diferencijacije kroz koju se univerzalna načela superiornih nebesa manifestuju u vreme-prostor univerzumu. Ove četiri univerzalne tendencije, četiri ontološka elementa vatre, zemlje, vazduha i vode, javljaju se u dvojnoj kvalifikaciji kroz toplotu i hladnoću, odnosno, suvoću i vlažnost. Toplota i hladnoća jesu aktivni kvaliteti koji stoje u dijametralnoj suprotnosti. Manifestuju se, takođe, kao ekspanzivna sila (toplota) i sila kontrakcije (hladnoća). Ove dve sile stvaranja i postojanja određuju par pasivnih kvaliteta, suvoću i vlažnost. Preneseni na četiri kardinalne nebeske tačke hladnoća korenspondira solsticijima, a toplota ekvinocijima, zbog čega kardinalni znaci (Ovan, Rak, Vaga, Jarac) slede jedan za drugim prema apsolutnim kontrastima. Ovan je tako topao i suv, dakle, vatren, a sledeći po redu Rak, hladan i vlažan, odnosno, voden.

Zodijak se tako deli prema elementima, ali i prema modalitetima kojih ima ukupno tri: kardinalni, fiksni i fleksibilni. Modaliteti simbolizuju tri stanja duha i tri njegove prostorne orjentacije: orjentaciju pada u prostorno-vremenski kosmos i dimenziju dubine (kardinalni znaci), orjentaciju ekspanzije i dimenziju širine (fiksni znaci) i orjentaciju povratka ka izvoru i dimenziju visine. Ovo trojstvo duha superiorno je u odnosu na elementalno četverstvo prirode. Kardinalni znaci (Ovan, Rak, Vaga, Jarac) odnose se na razvitak svih kvalitativnih stanja ovog sveta. Fiksni znaci (Bik, Lav, Škorpija, Vodolija) prevazilaze ovaj svet simbolizujući uzlaznu orjentaciju duha i vanvremensku dimenziju ljudskog postojanja, dok sintetički, fleksibilni znaci (Blizanci, Devica, Strelac, Ribe) predstavljaju svet povezivanja duhovnog i fizičkog nivoa kosmosa.

Autor: Nataša Karalić Koprivica

0 comments:

Post a Comment